Mały cykl prezentujący miejscowości turystyczne na Riwierze Tureckiej. Może mini poradnik ułatwi wybrać miejsce na wakacyjny pobyt dostosowany do naszych oczekiwań.

Alanya
Jest to dość ogromny region, więc warto zerknąć w jakim tzw. sąsiedztwie, dystrykcie (mahalle) będziemy się znajdować, bo może się okazać, że wybierając się do słynnej Alanyi od samego centrum miasta będzie nas dzielić nawet ok. godzina drogi.
Umownie granica między Alanya, a Side zaczyna się w Kızılağaç (tutaj kwestia trochę sporna) i prowadzi przez takie pomniejsze "dzielnice" jak Kizilot, Çenger, Örenşehir, Okurcalar, Incekum, Avsallar, Türkler, Payallar, Konakli aż po Centrum Alanyi zwane Alanya Ici. Kolejno mamy już Tosmur, Kestel i Mahmutlar.
Alanya znajduje się ok. 130km od lotniska w Antalyi, ale ok. 45km od lotniska w Gazipaşy. To dość przyjemne rozwiązanie, bo jeśli wylądujecie na mniejszym lotnisku cały transfer będzie szybki, przyjemny i znacznie wygodniejszy.
Alanya jest najbardziej rozrywkowym kurortem turystycznym na całej riwierze i otoczona jest górami Taurus. Co warto zobaczyć?

Plaża Kleopatry
W Alanyi znajduje się najpopularniejsza w całej Turcji plaża Kleopatry (Kleopatra plaji). Legenda mówi, że sam Marek Antoniusz przywiózł tam piasek z Egiptu, aby jego ukochana mogła czuć się jak w domu. Plaża ma długość ok. 5 kilometrów więc można przespacerować się jej pięknym wybrzeżem. Piasek znajdujący się tam jest niemalże biały, a woda przejrzysta.

Oprócz zwiedzania klubów, dyskotek, restauracji i niezliczonej ilości bazarków warto zwiedzić wzgórze Kale.


Czerwona wieża (Kizil Kule)
Ważny zabytek architektury seldżuckiej. Zbudowana została ona w 1226r. na planie ośmioboku. Nazwa wieży wzięła się od materiału, z którego została wybudowana, czyli czerwonej cegły. Wieża mierzy 35m wysokości i zbudowana została na polecenie sułtana Alaedina Keykubata przez syryjskiego architekta. Była ona ważnym elementem fortyfikacji obronnych Alanyi i chroniła wznoszący się na wzgórzu zamek i wejście do portu. Obecnie jest to najbardziej rozpoznawalny symbol miasta.


Stocznia seldżucka (Tersane)
Zbudowana w 1227r. również z polecenie sułtana Keykubata. Konstrukcja stoczni stanowi pamiątkę pierwszego kontaktu seldżuków z Akdeniz (M. Śródziemne). Od południowej strony przylega budynek arsenału, którego zadaniem było zapewnienie bezpieczeństwa stoczniom. Poprzez budowę tejże stoczni Keykubat spełnił swoje marzenie o stworzeniu państwa będącego potęgą morską. Budynek został wzniesiony z ciosanych kamieni i cegieł. Stocznia składa się z 5 łukowo sklepionych doków połączonych ze sobą przejściami. Obecnie w jej wnętrzu działa ekspozycja.


Twierdza (Kale)
Początki tej fortyfikacji sięgają czasów hellenistycznych. Twierdza była rozbudowywana zarówno przez Rzymian jak i Bizantyjczyków. Twierdza ma strategiczne położenie i strzeże portu. Po ataku wojsk seldżuckich w XIIIw. sułtan Keykubat uczynił z Alanyi zimową stolicę i w 1221r. przystąpił do jej systematycznej rozbudowy. Funkcję czysto obronną pełniło ono w czasie panowania seldżuków oraz osmanów. Fortyfikacja w najwyższym punkcie osiąga wysokość 250 m n.p.m., a mury otaczające wzgórze mają w sumie długość 6,5km.

Ze wzgórza rozciąga się piękny widok na panoramę Alanyi.

Oprócz tego można to wzgórze zobaczyć z nieco innej perspektywy i wybrać się na rejs statkiem. Tam przy okazji czeka nas kilka innych atrakcji. Głównie ciekawą sprawą są trzy jaskinie.

Jaskinia piratów (Korsanlar)
Podobno piraci przybywający do Alanyi ukrywali w niej swoje skarby. Sami możecie spróbować poszukać szczęścia i znaleźć je.


Jaskinia miłości (Aşıklar)
Legenda mówi, że pewien europejczyk zakochał się w turczynce. Dawniej takie związki były surowo zakazane więc zakochani musieli ukrywać się w jaskini. Kiedy pewnego dnia mężczyzna wybrał się na łowy po powrocie nie zastał swojej ukochanej. Poszukiwał jej długo, ale niestety na próżno. Z rozpaczy rzucił się ze zbocza wzgórza.


Jaskinia fosforyzująca (Fosforlu)
Skały,  zawierające m.in. dużą zawartość fosforu, który sprawia że powierzchnia wody w grocie świeci na zielono, zwłaszcza w nocy przy świetle książyca. Można podziwiać tam także rybki fosforyzujące.

Zbliżają się święta, więc tak na otwarcie bloga będzie trochę klimatycznie. Doskonale znana wszystkim postać najpopularniejszego świętego jakim jest Mikołaj owiewa w przeróżne legendy.
Jestem jednak ciekawa ilu z Was wie, że tak naprawdę święty Mikołaj pochodził z Turcji?


Na próżno szukać nam wizerunku siwego starca w charakterystycznym stroju który wywodzi się z zimnych rejonów Laponii. Tak naprawdę źródła powinniśmy poszukać w samym sercu słonecznej Turcji. Święty ten jest określany Mikołajem z Miry. Szacuje się, że żył on  na przełomie III i IV w. Wzmianki o nim pojawiają się jednak dopiero w VIw. Podobno urodził się w Patarze, w mieście położonym w południowo-zachodniej Anatolii. Data śmierci przypada na  6 grudnia, czyli dzień w którym do dziś obchodzone jest jego wspomnienie. Jego ciało zostało pochowane w Mirze, natomiast jego relikwie zostały później przeniesiony do włoskiej Bari, stąd też czasem mówi się o nim Św. Mikołaj z Bari.
Urodzony w zamożnej rodzinie, cechował się skromnością i pobożnością, a te właśnie cechy wzbudzały w nim szczególną wrażliwość na potrzeby biednych. Po objęciu funkcji biskupa Miry, obecnie miejscowości zwanej Demre zasłynął z pomocy biednym i potrzebującym.
Będąc w Turcji możemy wybrać się szlakiem Św. Mikołaja i odwiedzić miasto Demre i udać się do Kościoła Świętego Mikołaja albo oprócz tego można wybrać się do muzeum poświęconemu właśnie jego osobie.
Demre znajduje się ok. 140km na południowy zachód od Antalyi a przy okazji można wybrać się także na rejs na turecką wyspę Kekova. Tam z kolei miejsce, które kryje w sobie wiele niesamowitych tajemnic. Rejs wzdłuż wyspy może umożliwić przy odrobinie szczęścia zobaczenie pozostałości zatopionego miasta, które które uległo zniszczeniu  w skutek trzęsienia ziemi, które nawiedziło ten rejon w II w.